cemre vaktiyle iner....

 Cemre vaktiyle iner de hep aynı bengi suya kanı kaynar ağacın başı duman heybetten alır nasibi dal budak çiçek civelek... Cemre vaktiyle düşer de hep aynı has toprağa azap biter tohum çatlar baharla yüz göz olur bizim Düzorman yeşili dal dal hayat ne güzel, sen usanma hiç uç uç kelebek.. Bu sabah çiğ yağmuru da ne cömert deli dolu bir şehvet dökülmüş deli dolu ayrık otun mübarek yüzüne... .......ve bin dokuz yüz seksen beş yılında beheyyy bir soykırım sürek avında kirlendi ayrık otun o mübarek yüzü heyyy ... Şimdi İsa'dan mı önce İsa'dan mı çoook sonra yasaklanmış ezanlı adlarımızla zaman cüzamlı bir ucube Tuna boyunda ufunet saçan... Ah Necibe, ahhh sen bilemezsin bir garip çiy ile sabah... ...


Kaynak : seyyidin.blogcu.com

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !