salihat-ı nisvandan saffet hanımefendi'ye/ turgut uyar

Hatırlarım bir akşam bir yokuşa durmuştum; İri atlarımız macardı, dantellerimiz alman… Ne Göksu’da bülbül dinlemek ne Abdülhak Şinasi Bey… Ipılık bir sevgi geçerdi ara sıra içimden o zaman. Siz ne zaman öldünüz Allah aşkına; yani ne zaman? Kirli karlar bile erimemişti; haber yoktu nisandan! Rüştü paşaydı, ‘Deli Rüştü’ye çıkmıştı adı Osmanlı ordusunda. O zaman Hamit’ti padişah, kocaman bıyıkları kocaman… O günlerde her şey akıp giderdi biz de şaşardık; Hürriyet meşrutiyet otuz bir mart falan filan… Gemiler de öyle, boğazdan aşağı boğazan yukarı… Bıyıklarını burardı, umursamazdı paşa kocam o zaman. Rüştü Paşa’ydı, sakallıydı belki, sadece sakallıydı; Ki sakallar geçmişinde her halde bir orman!.. Bir oğul, bir kız, iki gelin, bir damat, İsviçre Lozan… Nasıl ağladığımı... ...


Kaynak : semihcelenk.blogcu.com

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !